الوعده ...وفا! غزل برای کندلوس!                                                                   

"  ماه   غلام   رخ  زیبای  تو  "

مهر حسد برده به سیمای تو

لاله  قسم  خورد به  زیباییت

سرو  خجل از  قد و بالای  تو

من به نگه دل به دلت باختم

در  نظرم  چشم   فریبای  تو

شب همه شب خواب تو دنیای من

روزم  و  هر  روز  به   رویای تو

بوسه  ندادی  ز  لبت  عاقبت 

کشت مرا لعل عطش زای تو

عاشق و مستی و مگر نیستی

بهر چه بود آن همه حاشای تو

من ز قرارت شده ام  بی قرار

صبر  همان  یار  شکیبای  تو

دوست وصالت به خدا واجب است

جان  به  لب  آمد  ز  تماشای  تو

این غزل از  من به تمنای  تو

عاشق و مجنونم و لیلای تو

نم نمک  آتش به  جانم زد  مرا  دیوانه  کرد

راستی مست  نگاهت  قبل رسوایی  من

چند  رسوای  دگر  را  راهی  میخانه  کرد